annem erkenden emekli olup, özel okullarda çalışmak için başvurduğunda, eski okulundan referans istemişlerdi... nasıl bilirsiniz kişiyi? tadında olan bu soru cevap oyununa annemin eski okulundan "kendisi solcudur, solculukla ilgili çeşitli faaliyetlerde yer alır, sendika işlerine bulaşır, diğer öğretmen arkadaşları etkilemeye çalışır" diye geri bildirim vermişti sevimsiz nuri. annemin başvurduğu okuldaki öğretmen arkadaşı durumu anlatınca, akşam evde babamla bir moral yemeği yapmıştık anneme... "biz bununla ancak gurur duyarız annem" diye...
gerçi sevimsiz nuri solcu öğretmenlerin çocuklarına da tuhaf tepkiler gösterirdi... derse giriş zilinin çalmasıyla, dışardaki kapıları kapaması bir olurdu, sınıfa 1 dakika geç girmeye izin yoktu. lodostan vapurun geciktiği bir gün kapıda kalanlardan biri olmuştum. derse geç girmeyen, kopya çekmeyen, takdir alan ve annesinin yüzünü kara çıkartmamak zorunda olan örnek bir öğrenci olduğum için durumu açıklamaya çalışıyorum parmaklıkların ardından ama zinhar içeri almıyor sevimsiz nuri. gözümün içine bakıp "ben ada'dan moda'dan anlamam, okula geç gelmeyin" demişti.
gel zaman git zaman, annem özel okula giremeden, emekliliğe merhaba dedi... uzun senelerini sağlık topları, kasalar, eşofmanlar ve öğrenciler arasında geçirdiği için olsa gerek, hiç özlemedi okulu. sosyal sorumluluk projeleri senin, dikiş benim, parti çalışmaları senin, örgü benim, tadını çıkardı emekliliğin. şimdi anne sıcaklığında yaptığı dikişlerini satmaya başladı. bir heyecan blog açtık o'na. bahara doğru da evin önünde tezgah kuruyoruz. yaptığı yastıkları, yatak örtülerini, bebek battaniyelerini birilerinin kullanıyor olmasına bayılıyor.
hadi bakalım, reklamını da yaptık, bol kazançlar...
http://annesicakligi.blogspot.com
0 yorum:
Yorum Gönder